Mienie zabużańskie

Mieniem zabużańskim określa się tereny pozostawione przez Polaków i Żydów przymusowo wysiedlonych w latach 1944-1952 z terenów należących przed II wojną światową do Polski. Mowa tu o Kresach Wschodnich lub ziemiach zabużańskich. Wysiedlenia dokonywano na podstawie układów republikańskich z 1944 roku. Umowy międzynarodowe przewidywały zwrot wartości mienia pozostawionego „ za Bugiem” przez rząd polski.

W pierwszych latach powojennych, czyli pod koniec lat 40 większość odszkodowań zostało zrealizowano dla „ Zabużan”. Statystyki jednak pokazują, że w 2005 roku około 80tys wysiedleńców lub ich spadkobierców jeszcze nie otrzymało odszkodowania za utracone mienie. Dnia 8 lipca 2005 roku Rząd Polski uchwalił ustawę o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami RP (Dz.U.05.169.1418).

Na mocy powyżej ustawy wysiedleńcy posiadają prawa do zaliczenia wartości pozostawionego majątku na poczet nabywanej od Skarbu Państwa nieruchomości, lub otrzymać świadczenie w gotówce.

Procedury:

Wojewoda jest uprawniony do prowadzenia postępowania o rekompensatę za pozostawione mienie. W pierwszej kolejności w sprawie wyegzekwowania należności jest złożenie wniosku w urzędzie wojewódzkim wraz z dokumentacją potwierdzającą prawo własności, skład oraz stan nieruchomości.

Dowodami zwyczajowo są:

  • urzędowy opis mienia lub opis mienia pozostawionego, karta ewakuacyjna;
  • orzeczenie wydane przez były Państwowy Urząd Repatriacyjny;
  • dokumenty urzędowe (sądowe);
  • dokumenty pozyskane z archiwów państwowych Republiki Białorusi, Republiki Litewskiej, Federacji Rosyjskiej, Ukrainy lub innych państw;
  • w przypadku braku dokumentów, oświadczenia dwóch świadków;
  • kserokopia dowodu osobistego (dowody, które świadczą o posiadaniu obywatelstwa polskiego);
  • dowody potwierdzające miejsce lub miejsca zamieszkania wnioskodawcy, w przypadku braku tych dowodów do wniosku dołącza się oświadczenie wnioskodawcy o miejscu lub miejscach zamieszkania;
  • postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku albo o dziale spadku po zmarłym, odpis aktu zgonu;
  • oświadczenie o wskazaniu osoby uprawnionej z podpisem poświadczonym notarialnie lub złożone przed organem administracji publicznej albo w polskiej placówce konsularnej, w przypadku zrzeczenia się uprawnionych na rzecz innej osoby;
  • dokumenty urzędowe poświadczające nabycie nieruchomości, w przypadku uprzedniego nabycia na podstawie odrębnych przepisów, w ramach realizacji prawa do rekompensaty, własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości Skarbu Państwa.

Po uzyskaniu postanowienia należy przedłożyć operat szacunkowy określający kompletną wartość majątku.